Przed pierwszym dzwonkiem
cheap phone cards international calling cards Hurtownie danych
Wakacje mają to do siebie, że gdy się zaczynają, zapominamy o szkole, zaś gdy się kończą, wielu z nas pragnie jak najszybciej do niej wrócić. Tęsknimy za kolegami, nauczycielami, nawet własną klasą i tablicą. Bo w gruncie rzeczy, chociaż często na nią psioczymy, często mamy jej dość, to tak naprawdę kochamy szkołę. A co ona o nas myśli? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć wiersz L. J. Kerna. Pojawia się tu obraz szkoły uosobionej, która"wszystkimi swoimi ławkami"tęskni za nami. Przeżywa uczucia i stany analogiczne do uczniowskich. Na początku podoba się jej cisza i "spokój błogi" gdy zakończył się rok szkolny. Było nawet miło, że"nie trzaskały bez przerwy drzwi", że nie słychać było tupotu nóg i krzyku. Szkoła przedstawiona w wierszu to organizm żywy, czujący, może też być zmęczona hałasem i odgłosami, jakie wydają rozbrykane dzieciaki. Lecz"taka jest natura klas, / Że bardzo im potrzeba was". Nic więc dziwnego, że szkoła również zaczęła tęsknić za codziennością, dzwonkiem i gromadą dzieci."Z klas się bez was robią pokoje.